Wai-O-Tapu en omgeving

16 maart 2018 - Waiotapu, Nieuw-Zeeland

Lady Knox Wai-O-Tapu

Vrijdag 16 maart

Om 9.45 uur parkeren we bij geyser Lady Knox, die om 10.15 uur heet water en stoom de lucht in zal blazen. We zijn gelukkig vroeg, zodat we een mooie fotoplek kunnen uitzoeken, tegenover een donkere achtergrond met bomen en zonder dat er publiek op de foto komt. Er staan al mannen met dure foto-apparatuur klaar bij het hekwerk op de eerste rij. Ik voeg me daarbij met m’n Lumixje. Ik zie ze kijken, afwegen en besluiten: die daar is geen concurrent. Het openluchttheater vult zich met bezoekers, het zijn er zeker een kleine 250.

We hebben ons verbaasd over het feit dat de geyser om 10.15 uur precies start. Hoe kan dat? Is het een soort expansievat met ventiel? Of is het gewoon mensenwerk? Het is gewoon voor de helft mensenwerk. Net voor 10.15 uur komt een jongeman naar de geyser toe, houdt een praatje met het publiek en giet een mengsel in de krater. Daardoor treedt een chemische reactie op, waardoor de geyser z’n hete water naar boven gaat persen met als resultaat: een spuitende geyser om 10.15 uur.

Er stond een flinke Nieuw Zeelandse wind en – jammer voor het publiek in het midden van het openluchttheater – dieb lies precies hun richting uit, met als gevolg dat de hete zwavelachtige stoom over hen heen stroomde. Leuk voor ons, wij stonden aan de zijkant. Binnen een mum van tijd was 1/3e van het publiek verdwenen. De uitbarsting van de geyser is qua hoogte geen spectaculair schouwspel, maar wel qua impact. Die hete laag ligt maar net onder je, die kan zomaar exploderen.

Na Lady Knox doen we de volgende thermische beleving aan: Waimangu, the vulcanic valley. We gaan de wandel- en hikingtocht door dit vulkanische gebied doen en krijgen een Nederlandse beschrijving mee van de route en wat we onderweg gaan zien. Uitgangspunt is de grote uitbarsting van de berg Tarawera in 1886 in dit gebied, waarbij veel slachtoffers vielen. In een gebied met een doorsnee van 17 km leefde niets meer, geen plant, geen dier, geen mens. Er werden 15 kraters geslagen, die erna langzaam werden gevuld met water uit het nabijgelegen meer. En door dat gebied lopen we nu heen. Omdat er beelden zijn van die tijd, kun je goed de verschillen zien in het landschap. Van een volkomen kale naar een dicht begroeide omgeving. Dat  is indrukwekkend. De spectaculaire beelden van gisteren krijgen we hier niet zo te zien, maar wel de landschappelijke gevolgen in dit gebied en de verschillen in kleur van het water in de kraters. En er komt nog steeds stoom uit de diverse krochten en spleten. Zelfde lucht dus. Zelfs je adem gaat ernaar ruiken. En de grond onder onze voeten is soms warm, een prettige vloerverwarming. Vlak voor het meer kruisen we een brede grindweg, waar bushalte 2 staat aangegeven. Die rijdt de bezoekers terug naar het begin van de route, maar wel met enorme tussenpozen. We hebben geluk, over 10 minuten komt ie langs. En inderdaad, een stofwolk kondigt ‘m aan: een hele oude blauwe bus met echte schuiframen stopt en neemt ons en nog 4 andere bezoekers mee. In de bus zit een hele lading oudere ouderen die een tochtje met de boot over het meer hebben gemaakt. Het gangpad in de bus is zo laag dat we flink moeten bukken om achterin op een zitplaats terecht te komen.

Op de terugweg nog even langs de Library waar Jørgen 2 filmpjes upload. Mooi, langzaam halen we achterstand in. Naast de afslag naar de Waikite Valley waar onze ‘thermencamping’ is, is een Taverna. What’s in a name. Het is een oud café waar buurtmannen de halve dag achter hun Wild Buck zitten. Erg couleur locale, maar weer zo ontzettend aardig. In de ‘tuin’ achter, waar je ook mag kamperen als je dat aardig vraagt, liggen een aantal autobanden en uit 2 daarvan komt rook. Ik denk dat het een geintje is met verwijzing naar de rookverschijnselen in deze omgeving, maar er borrelt echt heet water op uit de grond. En dat zal dan op nog veel meer plaatsen in de omgeving op het erf, in de tuin of in de wei plaatsvinden.  

Tijd om de baden in te duiken op de camping, het water is warmer dan gisteren. Heerlijk! Dit gaan we heel erg missen!

Verslag Kootje

Er zijn intussen weer een aantal filmpjes toegevoegd. Het kan zijn dat de melding daarvan niet automatisch gaat, vandaar dit berichtje

Foto’s

6 Reacties

  1. Karin:
    20 maart 2018
    Heel mooi, bizarre plekken op onze bijzonder aardbol...
  2. Paul:
    20 maart 2018
    Hoi, Jørgen en Kootje
    Niet alleen de foto's en video's zijn prachtig om naar te kijken maar de verhalen daarbij maken het zeker ook voor later helemaal af.
    Kost waarschijnlijk best wel wat tijd om dat allemaal bij te houden maar dan heb je ook wat.
    Zou zeggen, ga lekker door met genieten daar en blijf ons voorzien van de mooie momenten.
  3. Marcel:
    20 maart 2018
    Wauw leven en genieten mee
  4. Ciska:
    22 maart 2018
    Mooie kiekjes!!!
  5. ToJo:
    24 maart 2018
    Gelukkig stonden jullie met de Lumix uit de wind!
  6. Lex hendriksen:
    25 maart 2018
    sta ik tussen stinkende fornensen te Schiphol in mijn kloffie op het treintje van 10.16 te wachten, barst bij jullie de gijzer los. Maar goed dat tijdsverschil, anders zou ik echt jaloers worden op wat je allemaal meemaakt...